on-line:

Ogółem na stronie:

Angielski na drutach

Kurs językowy, coś, czego - zdawałoby się - nie można sobie wyobrazić bez fizycznego kontaktu z nauczycielem, można odbyć w Krakowie bez ruszania się sprzed domowego komputera. Na taki pomysł wpadli pracownicy Fundacji Kolegium Języków Obcych Uniwersytetu Jagiellońskiego

Leszek Olszański:
Nauka języka przed komputerem, bez wychodzenia z domu - to brzmi interesująco, choć może budzić nieufność.

Leszek Bajkowski, anglista, pracownik FNKJO Uniwersytetu Jagiellońskiego: Głównie dlatego, że w naszym kraju ten typ nauki na razie raczkuje. W USA, Australii czy Japonii kursy on-line oraz podobnego rodzaju nauczanie, zwane też asynchronicznym, staje się powoli mocnym filarem wielu ofert edukacyjnych. Naturalnie większość kursów tego rodzaju jest tematycznie związana z nowymi technologiami, np. z tworzeniem stron internetowych, programowaniem, itp. Obecnie coraz częściej zaprzęga się komputery i sieci także do nauki języków obcych. Nauka przebiega, z reguły, z udziałem specjalnego oprogramowania. Po podaniu hasła dostępu uczniowie otrzymują do dyspozycji zbiór interaktywnych ćwiczeń, wspartych ilustracjami, plikami dźwiękowymi, a nawet filmowymi. Z drugiej strony nauczyciel ma do swojej dyspozycji narzędzie pozwalające mu dokładnie kontrolować, jaką partię materiału student już opracował, ile razy odwiedzał daną stronę, jakie wyniki osiągnął w ćwiczeniach. Innymi popularnymi elementami nauki w takim trybie są wideokonferencje oraz wykorzystanie popularnych technologii jak e-mail, czat i strony WWW.

Fundacja NKJO przymierza się do takiej formy edukacji na odległość. Jednak na razie nasze kursy, a w zasadzie internetowe lekcje prywatne, są znacznie mniej skomplikowane technicznie. Wystarczy wymiana plików oraz listów elektronicznych pomiędzy uczniem a nauczycielem. Pliki te zawierają teksty, ćwiczenia gramatyczne, nagrania dźwiękowe, wypracowania pisane przez studentów, uwagi i - co bardzo ważne - szczegółowe uwagi, porady i poprawki nauczyciela.

Nauka korespondencyjna istnieje już od dawna, jednak uchodzi za niezbyt efektywną. Podobnie jak komputerowe programy edukacyjne, które mogą co najwyżej wspomagać, a nie zastępować zwykły kurs.

- Program komputerowy jak najbardziej może zastąpić zwykły kurs, choć jego efektywność będzie zależała od pracowitości, samozaparcia oraz celów, jakie przyświecają uczącemu się w ten sposób. Natomiast niepowodzenie kursów korespondencyjnych bierze się między innymi stąd, że brakuje w nich interakcji pomiędzy uczniem a (niewirtualnym) nauczycielem . - Nie ma możliwości na bieżąco zadawania pytań, dostosowania materiału do swojego gustu i zainteresowań. W naszym wypadku student nigdy nie jest pozostawiony sam sobie i ma wpływ na kształt swojej nauki. Ta metoda nauki nie jest dla nauczyciela ani trochę mniej pracochłonna od tradycyjnego prowadzenia kursów czy prywatnych korepetycji.

Dlaczego ludzie decydują się uczyć języka w ten niecodzienny sposób?

- Powodów może być wiele. Po pierwsze - brak czasu i możliwości dostosowania się do rytmu nauki. Ktoś jest zbyt zabiegany, by regularnie meldować się na zajęciach o ustalonej godzinie, a do komputera można usiąść zawsze. Można przerobić całą lekcję za jednym razem, można podzielić ją sobie na fragmenty. Można się uczyć w domu albo w pracy. Dla wielu kursantów, szczególnie osób dorosłych, pracujących, to wygodniejsze rozwiązanie. Lekcja nie przepada, gdy obowiązki służbowe zatrzymają uczącego się godzinę dłużej. Nauka na odległość likwiduje też zahamowania psychologiczne. Starsza osoba może mieć opory przed zapisaniem się na zajęcia wraz z młodzieżą, która dominuje na językowych kursach. Osoba nieśmiała może łatwiej przełamać obawę przed zadaniem pytania. Nierówny poziom studentów w grupie nie stresuje słabszych. Uczeń mający kłopoty z rozumieniem ze słuchu może odtwarzać plik dźwiękowy z zadanym tekstem dotąd, aż samodzielnie go zrozumie. To w końcu doskonałe wyjście dla osób niepełnosprawnych, dla których regularne wycieczki na kursy są uciążliwe lub niemożliwe.

Czy jednak uczniowie są w stanie poważnie potraktować kurs, w którym nie ma nauczyciela? Czy nie wyląduje on w szufladzie?

- To nie tak. Nauczyciel jest tu jak najbardziej obecny. Kiedy uczeń nie odzywa się w umówionym terminie, wysyłam pytanie, co się stało. Z reguły przynosi to błyskawiczny efekt. Natomiast fakt, że uczeń nie styka się z nauczycielem osobiście, eliminuje wiele utrudnień, jak choćby osobiste "niedopasowanie charakterów". Jeśli nauczyciel nie wzbudzi sympatii ucznia, często odbija się to niekorzystnie na wynikach nauki. Tutaj nauczyciel pozostaje mentorem i opiekunem pozbawionym osobistych wad. Zarówno nauczyciel jak i uczeń skupiają się po prostu na nauce.

No, dobrze, ale umiejętności konwersacyjnych raczej tym sposobem nie rozwiniemy.

- Rzeczywiście, nie ma okazji, aby porozmawiać (internetowy czat jest tylko substytutem, nie obejmuje przecież wymowy). Internet jest więc na razie medium głównie tekstowo-obrazkowym. Ta metoda zdaje egzamin, gdy chcemy opanować reguły gramatyczne, zgłębić słownictwo, poprawić sprawność czytania, sprawność rozumienia ze słuchu. Dobrze sprawdza się też podczas przygotowań do egzaminów na różnego rodzaju certyfikaty, wymagające - z reguły opanowania pewnego zasobu słów i zwrotów. Nauka "przez internet" nadaje się dla każdego i na każdy poziom zaawansowania, ale polecałbym ją szczególnie osobom już znającym podstawy języka.

[Pokaż komentarze] | [Dodaj komentarz]

pochodzenie: gazeta.pl